Ένα «γαλάζιο μάτι» επιπλέει στον ωκεανό!

Ο φωτογράφος Mohamed Sharif απαθανάτισε αυτό το απίστευτο «ανθρώπινο μάτι» να… επιπλέει στην ανοιχτή θάλασσα των Μαλδίβων, περιγράφοντας σε λίγες γραμμές την ανακάλυψή του: «Έχει πλήρη αμφιβληστροειδή και μια καταγάλανη ίριδα και έτσι όπως φαίνεται από ψηλά μοιάζει με ένα τεράστιο ανθρώπινο μάτι. Για το λόγο αυτό το ονόμασα Eye. Νομίζω ότι είναι μία από τις ωραιότερες εικόνες που έχω δει ποτέ. Η φύση έκανε και πάλι το θαύμα της, μαγνητίζοντας τα βλέμματα».

Στην πραγματικότητα, βέβαια, το «μάτι» δεν είναι τίποτα άλλο από έναν κοραλλιογενή ύφαλο που βρίσκεται στην περιοχή, ο οποίος φαίνεται να «δανείζεται» ένα ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Ή, ακόμη ένα παράδοξο σχήμα νησιού που τώρα δημιουργείται. Γιατί, όπως λέει και ο Mohamed: «Συχνά η γέννηση ενός νησιού κρύβει πολλά παράδοξα. Και πάντα το πιο ενδιαφέρον είναι το σχήμα που θα πάρει. Εδώ φαίνεται πως η φύση ξεπέρασε κάθε όριο…»!

Εντυπωσιακή φωτογραφία της Γης

Ο μεγαλύτερος δορυφόρος της Ρωσίας, ο Electro-L που βρίσκεται 36,000 χιλιόμετρα περίπου πάνω από την επιφάνεια της Γης, έστειλε μια μοναδική φωτογραφία, 121 megapixels. To αξιοσημείωτο είναι ότι δεν πρόκειται για διαφορετικές φωτογραφίες ενωμένες, κάτι που κάνει συνήθως η NASA, αλλά για μια μοναδική φωτογραφία υψηλής ποιότητας του πανέμορφου πλανήτη μας.

 Από τη μαθήτρια της Ε τάξης:Σταθοπούλου Βάσω

Φρέντ Μπουσουά

O Φιλέλληνας Ελβετός Fred Boissonnas (Φρέντ Μπουσουά) είναι ο πρώτος ξένος φωτογράφος που περιηγήθηκε τόσο πολύ στον ελληνικό χώρο, από το 1903 και για περίπου τρεις δεκαετίες αργότερα. Ταξίδεψε από την Πελοπόννησο ως την Κρήτη και τον Όλυμπο και από την Ιθάκη ως το Άγιο Όρος. Περιηγήθηκε, φωτογράφισε, έγραψε.
Το έργο του, πρωτοποριακό αλλά και καθοριστικό για την εξέλιξη της ελληνικής φωτογραφίας κατά τον 20ό αιώνα. Μέσα από τις φωτογραφίες και τα λευκώματά του παρουσιάζει ένα πανόραμα της Ελλάδας του μεσοπολέμου, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για την Ελλάδα την ίδια περίοδο.
Το έργο του Fred Boissonnas , αν και γνωστό στην Ευρώπη των αρχών του 20ου αιώνα, αξίζει σήμερα μια δεύτερη ανάγνωση.
Η πρόοδος σε τεχνικά θέματα, η ανακάλυψη του χρώματος, η ευχρηστία των μηχανών και οι ανέσεις του ταξιδιού, μπορεί σήμερα να καθιστούν το έργο του απαρχαιωμένο, αλλά η ιστορική ματιά αποκαλύπτει τον μοντερνισμό του σε σύγκριση με άλλους φωτογράφους που περιπλανήθηκαν στην Ελλάδα.
Ο καλλιτέχνης, πέρα από το καταγραφικό ενδιαφέρον του για όλα όσα εξαφανίζονται, μας δίνει μια εικόνα της Ελλάδας που εκτείνεται πέρα από την εθνογραφική μαρτυρία.
Η μεγάλη πίστη και ο θαυμασμός του για τη χώρα αυτή μεταδίδονται μέσα από το έργο του με μια τρυφερότητα και μια αγάπη που η δύναμη τους ακόμη και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, δίνει ψυχή σ’ αυτά τα κομμάτια χαρτιού, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν παραμείνει απλές φωτογραφίες…

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ